در مسير جاده روستاي »تارس« و در نزديكي محلي كه امروزه در آن تاسيسات مرغداري احداث شده تپه باستاني وجود دارد كه شبيه قبرستانهاي دوره اسلامي است و به آهنگر شهرت دارد.
بنا به گفته اهالي سالمند روستا، حدود 60 يا 70 سال پيش سه برادر بودند كه روي اين تپه و در دامنه آن كارگاه سفالگري و آهنگري داشتند و به همين دليل به آن تپه آهنگر ميگويند. در لايههاي زيرين اين تپه بقاياي معماري، اشياي سفالين و استخوان وجود دارد.
نميتوان بخشي از ايران را نام برد بدون آنكه به آثار تاريخي و باستاني آن اشاره نكرد. وجود تپههاي باستاني و خطر غارتگران فرهنگي اين ضرورت را ايجاد ميكند تا با برنامهريزي صحيح يكايك اين تپهها مورد كاوش قرار گيرند و پيشينه اين سرزمين مشخص شود و اين تپهها براي استفاده اهالي روستاها بلامانع باشد. وجود فارغ التحصيلان رشتههاي باستانشناسي در اين باب ميتواند راهگشا باشد .
تپه باستاني سلهبن در حدود 300 متري شمال شرقي روستا و در نقطهيي كه به لزورمحله مشهور است در ميان چمن وسيعي كه به صورت طبيعي روييده، قرار دارد. عمده سفالهايي كه روي اين تپه ديده ميشود به رنگهاي قرمز، نخودي و بعضا خاكستري است. وفور خرده استخوان انسان روي سطح و دامنههاي تپه به حدي است كه وجود قبرستاني از هزاره اول در اين تپه به يقين است. به ويژه آن كه برخي از استخوانها بر اثر مجاورت با فلز به رنگ سبز ديده ميشوند. اين تپه در تاريخ 19 اسفند 80 با شماره 4914 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيد.
این وبلاگ روستای سرسبز و زیبای سله بن است.